ยามใดที่ใจฉันท้อแท้ อ่อนแอน้ำตารินไหล มีเธอคอยเป็นกำลังใจขอบคุณที่ห่วงใยนะคนดี..

ฉันจะเก็บดาวเอาไว้ให้ ในวันที่เธออยู่ไกลแสนไกลอีกขอบฟ้า จะเก็บความสุข จากทุก-ทุกช่วงเวลา เก็บไว้รอให้เธอกลับมา และรับมัน ฉันจะส่งความห่วงใยไปหา ในค่ำคืนที่เธอเหว่ว้ากับความฝัน อย่าร้องไห้และท้อใจเมื่อไกลกัน อย่างน้อยเธอยังมีฉัน...ที่รอคอยวันให้เธอกลับมา


ขอเธอไว้ในความฝัน อยากให้ความคิดถึงของฉันผูกพันเธอไว้ที่นี่ ขอเป็นความรักของฉันได้ไหม ที่ติดตามเธอไปทุกวินาที ขอเป็นความห่วงใยที่ฉันมี โอบกอดเธอให้ฝันดี....ตลอดคืน

เลิกห่วงใยแล้วนะคนดี เพราะวันนี้ฉันเข้มแข็งขึ้นกว่าเก่า ไม่ฟูมฟายกับเรื่องราวที่ผ่านไปของเรา ไม่อาวรณ์กับความรู้สึกเก่า-เก่า ที่ไม่มีทางย้อนมา อาจอ่อนแออยู่บ้างในบางครั้ง แต่หัดจะอยู่เพียงลำพังโดยไม่เหว่ว้า เมื่อนึกทบทวนถึงคืนวันดี-ดีที่ผ่านมา อย่างน้อย--ก็ยังอุ่นใจได้ว่า เคยมีเธอ


ระหว่างเธอและฉัน กาลเวลานั้นไม่อาจกั้นได้ แม้พรุ่งนี้เธอ..ฉัน อยู่ห่างกันแสนไกล แต่รู้สิ่งนึงที่ยังอยู่ใกล้ คือความห่วงใย....ของเรา